waarom een Europees Jaar van het Cultureel Erfgoed ?

In heel Europa is iedereen omringd door 'cultureel erfgoed', in al zijn vormen.
We vinden het in de gebouwen van onze steden en dorpen, onze historisch gegroeide landschappen, en archeologischge sites. Er zijn de documenten, boeken en archieven, kunstvoorwerpen, materiële relicten. Maar ook tal van immateriële gewoonten en gebruiken, traditionele know how en technieken, de verhalen van mensen - mannen én vrouwen, voedingstradities en gastronomie, films en digitale bronnen.
De diversiteit van erfgoed maakt Europa boeiend en is de sterkte van ons continent.
Maar we moeten er zorg voor dragen. Er voor zorgen dat volgende generaties ook nog van deze rijkdom kunnen genieten.

Eén van de belangrijkste doelstellingen van het Europees Jaar van het Cultureel Erfgoed 2018 de Europese identiteit te promoten doorheen alles wat ons cultureel erfgoed zichtbaar maakt: monumenten, sites, collecties, tradities. Het erfgoed toont de verscheidenheid van de culturen en identiteiten, en kan op een schitterende wijze aanleiding zijn om de culturele diversiteit en de interculturele dialoog te bevorderen. Erfgoedzorg levert een bijdrage tot economische ontwikkeling. En, zoals we tijdens de voorstelling konden horen, zorgen voor erfgoed mag niet alleen en niet zozeer als een 'kost' beschouwd worden, want het levert ook veel baten op (iets waarvan veel - zeker lokale - overheden niet overtuigd zijn, zeker niet als het om vervallen industrieel erfgoed gaat). Het Europees erfgoed kan ook een belangrijke factor zijn in de externe betrekkingen van de EU met Derde Landen.
Kortom, erfgoed is een van de belangrijkste 'assets' waar ons continent over beschikt, waar we zorg voor moeten dragen, en dat we op zijn reële én ideële waarden moeten schatten.